Avril Lavigne is een meid die weet wat ze wil. Wat betreft het schrijven voor haar derde album, The Best Damn Thing, had ze één duidelijk doel voor ogen: het moest vooral leuk worden. Tijdens de tournee in 2004, voor haar laatste album, Under My Skin, waarvan wereldwijd ruim 8 miljoen exemplaren werden verkocht, merkte de energieke Canadese punk-popster dat ze de snelle up-tempo nummers het leukst vond om te doen. Ze besloot daarop om een album te maken dat dezelfde levendige, uitbundige energie heeft als haar concerten.
The Best Damn Thing staat barstensvol pittige gitaar-rifs, pakkende refreinen die je meteen meezingt en krachtige punk-pop met een rebels rock-'n-roll-achtig karakter. De toon van het album is aanmerkelijk anders dan die van het somberdere, meer introspectieve Under My Skin. In nummers als het opstandige, onstuimige Everything Back But You vond Avril het leuk om in haar teksten verhalen te vertellen die niet, zoals ze het zelf zegt, "zo uit m'n dagboek kwamen". Het resultaat is een verzameling nummers die laten zien dat ze zich als tekstschrijfster en als zangeres heeft ontwikkeld, van het brutale, krachtige I Can Do Better (een van Avrils persoonlijke favorieten) tot de onstuitbare eerste single Girlfriend, met daarin een verrassende combinatie van een hiphop-beat, stevige akkoorden, geklap, een refrein dat doet denken aan een meidengroep en een punkrock-achtige wending; en tot slot de emotionele ballad Keep Holding On, die ze schreef op verzoek van 20th Century Fox voor de avonturenfilm Eragon.
Als artieste met een goed oor voor krachtige, onweerstaanbare popmelodieën, was Avril nauw betrokken bij alle aspecten van de totstandkoming van The Best Damn Thing. Ze schreef zelf de nummers, koos zelf de producenten en andere medewerkers, hield zich in de studio bezig met gitaarriedeltjes en drumritmes en werkte keihard om ervoor te zorgen dat dit haar beste album tot nu toe zou worden.
Natuurlijk komt de scherpe, veerkrachtige energie die het album voortstuwt tot leven tijdens de liveshow die Avril later dit jaar tijdens haar tournee zal weggeven. Ze heeft een nieuwe band en neemt zelfs twee dansers mee.
Sinds haar debuutalbum Let Go in 2002 uitkwam (ze was toen 17), is er veel gebeurd in Avrils leven. Met dat album, waarop de hitsingles Complicated, Sk8ter Boi en I'm With You staan, werd ze genomineerd voor 8 Grammy Awards en won ze 4 Juno Awards (onder andere voor Beste Album en Beste Nieuwkomer). Er werden wereldwijd ruim 16 miljoen exemplaren van verkocht. Met Under My Skin was de rijzende ster van de zangeres uit Napanee in Ontario niet meer uit de lucht te slaan. Het album kwam op nummer één binnen in de hitlijsten van de VS, Canada en het Verenigd Koninkrijk, bracht de hitsingles Don't Tell Me en My Happy Ending voort en leverde haar nog eens drie Juno Awards op.
In 2006 trouwde Avril met Deryck Whibley van Sum 41 en breidde ze haar werkterrein uit door te spelen in Richard Linklaters film Fast Food Nation en door haar stem te lenen aan de animatiefilm Over the Hedge van Dreamworks.
Ze mag dan wat verfijnder zijn geworden, ze is nog steeds ongeëvenaard en onverschrokken. The Best Damn Thing staat symbool voor een nieuwe fase in het leven van Avril Lavigne; ze heeft de tienergevoelens achter zich gelaten en staat nu in de spotlights, klaar om plezier te maken, te rocken en ja, zelfs om te dansen. Het is precies zoals ze het had bedoeld: het absoluut beste dat ze tot nu toe ooit heeft voortgebracht.
