'Het is één ding om als band weer samen te komen, maar iets heel anders om dan te verwachten dat iedereen je weer in de armen sluit alsof je nooit bent weggeweest - dat het puur genieten en nostalgie wordt,' zegt Neil Finn, leider van het weer opgerichte Crowded House, een van de populairste pop-rock-bands van eind jaren '80 en begin jaren '90. 'We willen er weer voluit voor gaan en als band opnieuw respect verdienen.' Finns perfectionisme en genadeloze arbeidsethos hebben de Nieuw-Zeelandse zanger, gitarist en tekstschrijver in staat gesteld zich drie decennia lang staande te houden in de popwereld, met zulke klassiekers als 'I Got You' voor de band van broer Tim, Split Enz, 'Don't Dream It's Over' en 'Fall At Your Feet' voor Crowded House, en 'She Will Have Her Way', dat uitkwam op Try Whistling This, een van z'n twee soloplaten. Met Time on Earth laat Finn zien dat hij nog net zo'n sterke songwriter is als altijd. Het is het eerste studio-album van Crowded House sinds Together Alone uit 1993.
Dat album was het laatste waaraan de oorspronkelijke drummer van de band, Paul Hester, meewerkte. Hij pleegde in maart 2005 zelfmoord. In de maanden na Hesters dood vond Finn troost bij z'n vriend, Crowded House bassist Nick Seymour. Begin 2006 begonnen de twee samen muziek te maken. 'We vonden een manier om iets met muziek tot uitdrukking te brengen en dat voelde goed,' zegt Finn. 'We voelden weer als een band.'
Finn en Seymour namen 10 songs op in Finns Roundhead Studios in Auckland, terwijl producers Ethan Johns en Ricky Gooch elkaar afwisselden op het drumstel. Hoewel verschillende liedjes, zoals 'Nobody Wants To', 'A Sigh', 'You Are The One to Make Me Cry', en 'Silent House' (dat Finn samen met de Dixie Chicks schreef), over verlies gaan, staan tegenover deze heftige, emotionele ballads een fijn aantal up-tempo, vrolijke songs, waar de band bekend om staat. Bijvoorbeeld de single 'Don't Stop Now', 'She Called Up', met navigatiethema, het tokkelende 'Even A Child' (geschreven met Johnny Marr, oud-gitarist van The Smiths), en het grappige 'Transit Lounge' (compleet met een sample die Seymour 10 jaar geleden maakte van een omroeper op een Duits vliegveld).
Op deze vrolijke songs, opgenomen in februari 2007 in de Londense RAK Studios met de beroemde producer Steve Lillywhite, zijn gitarist/keyboardist Mark Hart te horen, die in 1992 bij Crowded House kwam, en Matt Sherod, die vroeger voor Beck drumde. Finn roemde hem om z'n pit en energie.
Time On Earth, waarop een rijke mix van gitaar, piano, Wurlitzer, hoorns en een vleugje Hammond orgel en sitar te horen is, evenals schitterende samenzang, zal de band veel nieuwe luisteraars opleveren. In ieder geval zal het de massa's oude fans verrukken, die Crowded House al volgen sinds de oprichting in 1985. Op het debuutalbum van de band, Crowded House getiteld, stonden internationale hits als 'Don't Dream It's Over', die in de VS de tweede plaats haalde, en 'Something So Strong', dat niet hoger kwam dan nummer 7. Daarop volgde een reeks goed ontvangen albums, waaronder Temple of Low Men uit 1988, waarop de ballad 'Better Be Home Soon' stond, en het vrolijke Woodface uit 1991, een reünie met Tim Finn waaraan 'Weather With You' ontsprong, evenals 'It's Only Natural', en het avontuurlijke Together Alone uit 1993, met 'Locked Out' en 'Distant Sun'. Kort na het verschijnen van dit laatste album verliet Hester de band. Ook Finns hart lag er niet meer in en hij ontbond Crowded House in juni 1996, waarna hij Recurring Dream: The Very Best of Crowded House uitbracht, een album dat in zowel Groot-Brittannië als Australië op nummer één terechtkwam.
