Grup olarak yeniden bir araya geldiğinizde sanki hiç dağılmamışsınız gibi herkesin sizi kucaklayacağını, bunun kutlanması gereken büyük bir nostaljik deneyim olacağını bekleyemezsiniz. 80'lerin sonu ile 90'ların ortalarına dek en sevilen pop-rock gruplarından biri olan ve tekrar bir araya gelen Crowded House'un lideri Neil Finn böyle diyor ve ekliyor: "Biz bu beklenti içinde olmadık ve saygınlığını geri kazanmak zorunda olan bir grup olmak istedik." Finn'in yüksek standartları ve ödün vermez iş ahlakı Yeni Zelanda doğumlu şarkıcı/gitarist/bestecinin pop dünyasında otuz yıldır var olmasını ve zamanın eskitemediği şarkılara imza atmasını sağladı: Kardeşi Tim'in grubu Split Enz için yazdığı "I Got You", Crowded House'a yazdığı "Don't Dream It's Over" ve "Fall At Your Feet", iki solo albümünden Try Whistling This'de yer alan "She Will Have Her Way" gibi. Finn, Crowded House'un 1993'teki Together Alone'dan bu yana çıkardığı ilk stüdyo albümü Time on Earth'te besteciliğinin her zamanki kadar başarılı olduğunu kanıtlıyor.
Albüm grubun 2005 Mart'ında trajik bir biçimde hayatına son veren ilk davulcusu Paul Hester'ın yer aldığı son albümdü. Hester'ın ölümünü takip eden aylarda Finn teselliyi Crowded House'un basçısı, arkadaşı Nick Seymour'da aradı ve ikili 2006 başında birlikte müzik yapmaya başladı. Finn, "Bir şeyi müzikle ifade etme yolunu bulmuş ve kendimizi iyi hissetmiştik. Sanki yeniden bir grup olmuştuk." diyor.
Finn ve Seymour, Finn'in Auckland'daki Roundhead Stüdyoları'nda davulda yapımcıları Ethan Johns ve Ricky Gooch'un dönüşümlü çaldığı 10 şarkı kaydettiler. "Nobody Wants To", "A Sigh", "You Are The One to Make Me Cry" ve "Silent House" ( Finn'in Dixie Chicks'le birlikte yazdığı) gibi birkaç parça bu ölümle ilgili ise de, bu yoğun duygusal balad grubun imzasını taşıyan canlı, neşeli birçok parçayla dengeleniyor; bunlar arasında "Don't Stop Now" adlı ana parça, "She Called Up", "Even A Child" (eski Smiths gitaristi Johnny Marr'la yazdıkları) ve esprili "Transit Lounge" (Seymour'un 10 yıl önce bir Alman havaalanındaki anonsçudan esinlenerek yazdığı parçadan bir örnek içeriyor) var.
Şubat 2007'de Londra RAK Stüdyoları'nda ünlü yapımcı Steve Lillywhite'la kaydedilen bu tempolu şarkılarda Crowded House'a 1992'de katılan gitarist/keyboardcu Mark Hart ve Finn'in çalışmalara pizza ve enerji getirmekle övdüğü yeni üyesi, eski Beck davulcusu Matt Sherrod çalıyor.
Zengin gitar, piyano, Wurlitzer, korno dokuları, Hammond org ve sitar dokunuşları, bol miktarda hoş ezgilerle katmanlanan Time On Earth gruba yeni dinleyiciler kazandıracağa benziyor. 1985'te kurulduğundan beri Crowded House tutkunu vefalı hayran ordusunun çok zevk alacağı kesin. Grubun 1986'da kendi adlarını taşıyan ilk albümü Amerika'da 2 numaraya yükselen "Don't Dream It's Over" ve 7 numaraya çıkan "Something So Strong" adlı dünyaca ünlü hitler çıkarmıştı. İlk albümü beğenilen bir dizi albüm izledi. Bunlar arasında "Better Be Home Soon" baladının da yer aldığı 1988 tarihli Temple of Low Men; yeniden gruba katılan Tim Finn'in "Weather With You" ve "It's Only Natural"ının da yer aldığı 1991'in neşeli albümü Woodface; bizlere "Locked Out" ve "Distant Sun"ı kazandıran 1993'ün maceralı albümü Together Alone var. Son albümün piyasaya çıkmasından kısa bir süre sonra Hester gruptan ayrıldı. Artık eski şevki kalmayan Finn, Haziran 1996'da Crowded House'u dağıtarak İngiltere ve Avustralya listelerine bir numaradan giren Recurring Dream: The Very Best of Crowded House'u yayınlamıştı.
