Het is volkomen logisch dat een anonieme online muziekfan het best omschreven heeft wat de feniksachtige opkomst van rocker Chris Daughtry betekent voor de zich steeds ontwikkelende rock-'n-roll-canon. Het is zijn intensiteit, merkt de inzichtelijke blogger op, een balsem voor een noodlijdende industrie. Geschreven wordt dat Daughtry in een opnamestudio is als 'een totaal versleten viool in de handen van een meester leggen'. Een 'pure' en 'gevoelvolle' balsem, waarbij zelfs professionele schrijvers het erover eens zijn dat 'Daughtry domineert', aldus USA Today. 'Homeboy rockt graag' juicht Rolling Stone – maar als de fenomenale impact en het voortdurend blijvend resultaat van het dubbel platina (en het einde is nog niet in zicht) van Daughtry iets betekent – dan is het hoe enthousiast de dwalende muziekluisteraar de nieuwe vaandeldrager van de rock omarmd heeft.
Gebruik het maatstelsel dat je wilt, maar Daughtry heeft bijna eigenhandig het genre zijn hart weer teruggegeven en laat een bedreigde soort herleven via de bluesachtige zwier van What I Want en de imagoverscheurende levensangst van Feels Like Tonight; herstelt zijn nomadische verlangen naar een plek in Home, zijn gerechtvaardigde verontwaardiging in It's Not Over. Met kenmerkende pijn en zelfverzekerdheid combineert de in North Carolina geborene elk met moeite verkregen kenmerk tot een krachtige, blijvende mozaïek.
Het album DAUGHTRY zorgt ook voor ongekende verkopen en hitlijstdoorbraken – waarmee bevestigd wordt dat er nog steeds goud te winnen valt. In de paar maanden na de release bereikte de gevierde cd al sneller en verder meer mijlpalen dan welk rockdebuut dan ook in het verse geheugen. Gezalfd als het snelst verkopende rockdebuut in de geschiedenis van Soundscan, werd DAUGHTRY niet één, maar twee keer het best verkochte album in Amerika, na op nummer twee te zijn binnengekomen in november 2006 en in de eerste week alleen al meer dan 300.000 exemplaren te hebben verkocht.
Chris wist altijd al dat het geheim van de connectie met zijn fans was de cirkel rondom zijn muziek te vergroten, via welk medium dan ook. Of hij nu het materiaal van andere artiesten of van zichzelf vertolkte, zijn messcherpe instinct zei hem dat de juiste band zo'n connectie tot nog grotere hoogten zou kunnen stuwen. 'Een van de dingen die ik altijd geweldig gevonden heb aan grote bands is dat je door elkaars zelfvertrouwen geïnspireerd wordt, groeit van elkaars krachten en de kans creëert om iets magisch te laten gebeuren bij elk optreden', merkt hij op. Daughtry is het levende bewijs van die verordening, door stevig neer te zetten wat snel hét optreden van 2007 werd: 'Daughtry staat duidelijk in verbinding met het publiek en dit lijkt nog maar het begin te zijn…' jubelde de San Francisco Chronicle.
Wat een begin: Het dubbel platina, onstuitbare Daughtry zweeft sinds de release in de top 5 van de Billboard Top 200 Albums, het eerste album sinds het fenomeen van 2006, de soundtrack van High School Musical, dat meer dan 9 weken tot de Top 3-albums behoorde, en de eerste rockband sinds Creed in 2002 die zo'n reeks weet neer te zetten in de eerste 15 weken na de release. Daughtry is ook de eerste rockbandrelease in bijna 20 jaar – sinds Bon Jovi's klassieker New Jersey uit 1988 – die de bovenste notering behaalt na een debuut onder de nummer één te hebben gemaakt.
Daughtry heeft zich ook naadloos in het digitale domein geworteld, met hun album dat op iTunes sinds de release in de Top 10 blijft staan. De debuutsingle It's Not Over heeft elk denkbaar digitaal, mobiel, radio- en videoplatform veroverd en de clip verbleef twee maanden in de top van VH1's Top 20 Countdown en behaalde de 'meest gedraaid' status op MTV.
'Hoe het allemaal heeft uitgepakt, is alles waar een artiest maar om kan vragen', aldus Chris.
