'Er is een deel van mij dat ik graag zou willen bevrijden. Als mijn hart alles eruit zou halen wat erin zit in een mensenleven, zouden mijn hersenen duizelen van de prestaties. Maar mijn hart kan zich niet herinneren welke sok als eerste aan moet.' –Gnarls Barkley in een brief aan Gordon Gano
Is liefde ooit 'echt'? Als iets eindigt, is het dan wel ooit gebeurd? Als we voor altijd in ons eigen vel opgesloten zitten, vinden we dan wel aansluiting bij anderen, of zijn we gedoemd onze eigen unieke worstelingen alleen tegemoet te treden? Hoe weten we dat het tijd is om weg te rennen? Zijn dit het soort vragen die behandeld moeten worden in verkwikkende, aanstekelijke popnummers?
Gnarls Barkley, een ondoorgrondelijke aanwezigheid in de entertainment industrie, introduceerde zichzelf formeel in 2006 met het deuntje van het populaire nummer Crazy. Hij bracht het goed ontvangen album St. Elsewhere uit, vergaarde twee Grammy's (en zes nominaties) en werd een wereldwijd fenomeen zonder ooit in het openbaar te verschijnen. Hij geeft niet om 'zou moeten'.
Met de roem kwam aandacht, en Gnarls geeft ook niet om aandacht. Om zichzelf te beschermen tegen de starende blik van het publiek, splitste hij zichzelf in tweeën, de yin en de yang. Dit creëerde een tunnel door de verboden onderwereld van popmuziek en menselijke psychologie, een wereld die verkend wordt op Gnarls Barkleys tweede album, The Odd Couple.
Als vertegenwoordiger van één kant stelt Gnarls Danger Mouse aan, een van de meest creatieve en onverschrokken artiesten en producers van nu. Danger Mouse is een muzikale veelweter – zijn brede begrip van de codes en patronen in de popmuziek wordt alleen overschaduwd door zijn onbedwingbare drang ze te ontduiken. Danger Mouse is op zijn privacy gesteld en geeft zichzelf niet bloot. Hij heeft Barkleys vertrouwen behouden door een lange omgang, waartoe ook een succesvolle samenwerking op St. Elsewhere behoort en vele hamburgers met kaas vroeg in de ochtend bij verschillende vestigingen van Waffle House. Nadat Gnarls hem thuis bezocht en een filodendron in bloempot en een grote collectie Zwitserse filmsoundtracks op de stoep achterliet, stemde Danger Mouse ermee in The Odd Couple te maken.
Als andere kant cast Gnarls Cee-Lo Green, de soulmachine. Cee-Lo is een veelzijdige zanger, opgegroeid in de ruige straten van Atlanta, en leerde zichzelf gospel, r&b, hiphop, bliksemflitsend charisma en de fijnere punten van de menselijke staat. Nadat hij verschillende financiële geschillen voor Mr Barkley heeft geschikt, is Cee-Lo een vertrouwelijke bondgenoot geworden. Cee-Lo trok wereldwijde aandacht met z'n optredens op St. Elsewhere, en leende zijn onmiskenbare stem voor het The Odd Couple-project nadat Barkley hem trakteerde op een etentje in de Atlanta Cheesecake Factory. ('Soms vraag ik me af of die klootzak wel een portemonnee heeft', zei Cee-Lo in een interview.) In het labyrint van The Odd Couple is Cee-Lo zowel diplomaat als verlosser. Hij verschijnt ook als de gepassioneerde boeienkoning, de terughoudende conciërge en de verwarde adolescent.
Gnarls Barkley is The Odd Couple, een glorieus complexe en eeuwig rusteloze mix van geluid en enigma. Het vindt troost in het vreemde en mysterie in het vertrouwde. Het wekt zielen, geeft een stem aan de meest complexe emoties en trotseert de meest fantasierijke verwachtingen.
