Maroon 5
Maroon 5, dat als beste nieuwe artiest uit 2005 de eerste van twee Grammy's had ontvangen en wereldwijd meer dan tien miljoen albums zou verkopen, werd toegejuicht vanwege hun hybride rock- en r&b-geluid dat ze op hun debuutalbum Songs About Jane hadden geïntroduceerd. Op 22 mei, vier jaar later en na live shows met de Rolling Stones en Stevie Wonder, zal het quintet hun langverwachte tweede album uitbrengen: It Won't Be Soon Before Long (A&M/Octone Records). Luisteraars kunnen verwachten dat het 'sexyer', 'sterker' en zelfs 'tekstueel donkerder' zal zijn dan Jane, volgens vocalist/gitarist Adam Levine, die bevestigt dat "het geworteld zit in wat we altijd al waren, en dat is anders."
Het album, dat is opgenomen in hun thuisstad Los Angeles, werd begeleid door producers Mike Elizondo (Fiona Apple, Eminem), Mark 'Spike' Stent (Gwen Stefani, Björk, Keane, Marilyn Manson), Mark Endert (Madonna, Fiona Apple) en Eric Valentine (Queens of the Stone Age, Nickel Creek). Het weerspiegelt ook de bijdragen van de nieuwe drummer Matt Flynn, wiens harde beats het geluid aanvullen van Levina, gitarist James Valentine, bassist Mickey Madden en toetsenist Jesse Carmichael. "We zijn allemaal erg blij met dit product," zegt Levine, dat het label bedankt dat het nieuwe geluiden en structuren verwelkomt. "Bij Jane kon je onze invloeden er heel gemakkelijk uithalen, maar nu klinkt het meer als Maroon 5," zegt Levine. "We worden onze eigen band en ik denk dat dit album de percepties zal helpen veranderen van wie we echt zijn."
Vanaf de eerste single "Makes Me Wonder" is het duidelijk dat Maroon 5 weer alle elementen heeft gevangen die een universeel populaire poprocksong creëren. Het nummer begint met een zware intro met bas en gaat over naar een aanstekelijke melodie, die snel het sentiment "Give me something to believe in because I don't believe in you anymore" tegenspreekt. Daaronder zit ook wat Adam Levine "een toenemende ontevredenheid met de richting van de wereld" en zijn leiders noemt, dat een nieuwe betekenis geeft aan een anderszins vrolijk nummer over uit elkaar gaan. "If I Never See Your Face" biedt brutale eerlijkheid na een romance, en toont met zijn reservegitaar boven een vaste beat respect voor Quincy Jones. Elektronische muziek opent "Wake Up Call", waarvan de gevoeligheid van hiphop een donker verhaal begeleidt dat de diepten van verraad en woede verkent.
In "It Won't Be Soon Before Long" wordt ook hoop uitgedrukt. In de hyperkinetische rock-ontmoet-hiphop van "A Little of Your Time" (dat Levine noemt "de meest unieke track op dit album, met de beste teksten die we hebben geschreven"), moet een relatie de uitdaging overwinnen van wantrouwen en miscommunicatie om door te gaan, en het basspulserende "Won't Go Home Without You" vraagt treurig om "nog één kans om het goed te maken." De schoolvrienden uit West Los Angeles, Levine, Carmichael en Madden, hebben eerst erkenning gekregen onder de naam Kara's Flowers. Hoewel de wereld zich als een oester leek te openen - ze namen hun eerste album op met de legendarische producer Rob Cavallo (Green Day, Goo Goo Dolls) - bleek hun debuut, The Fourth World, een commerciële teleurstelling te zijn. Het label stopte met Kara's Flowers en zijn leden piekerden over hun gezamenlijke toekomst. Universiteit was het directe antwoord en terwijl Madden in Los Angeles bleef om aan de UCLA te studeren, gingen Levine en Carmichael naar de State University in New York.
De studentenvertrekken van de SUNY waren een openbaring. "In de gangen klonk gospelmuziek en mensen luisterden naar dingen waar wij nooit naar hadden geluisterd, zoals Biggie Smalls, Missy Elliot en Jay-Z," herinnert Levine zich. "De plaat van Aaliyah kwam toen uit en we waren overweldigd." Tot dan toe was hij tekstueel beïnvloed door de Beatles, Bob Dylan, Simon & Garfunkel en andere artiesten waar hij mee was opgegroeid. Maar nu kwam er een verschuiving in zijn muzikale landschap. Levine begon actief naar Stevie Wonder te luisteren en omarmde een nieuwe zangstijl. Carmichael begon op het keyboard te spelen. En de toekomst ziet er plotseling weer heel anders uit.
Toen het duo zich weer aansloot bij Madden in Los Angeles, waren ze weer gesterkt en voegden ze r&b toe aan hun explosieve rock-'n-roll. Met de nieuwe muzikale gemoedstoestand kwam een nieuwe naam, Maroon 5, en een vijfde lid, gitarist James Valentine. "James kwam langs toen we over de naam nadachten," zegt Levine. "We waren duidelijk niet meer Kara's Flowers, met James erbij en een geheel nieuwe muzikale aanpak."
Versterkt met een nieuwe houding, een nieuw geluid en een nieuwe naam, trok Maroon 5 al gauw de aandacht van platenlabels. Octone Records, toen een nieuw, onafhankelijk label uit New York, contracteerde de groep en in 2001 ging Maroon 5 de studio in met producer Matt Wallace (The Replacements, Faith No More). Ze vermengden rock met hun nieuwe liefde r&b, wat heeft geresulteerd in Songs About Jane. Het is uitgebracht in juni 2002 en had popritmes en classic soul, samen met gitaren en een krachtige rockondertoon. Daarnaast brulde Levines krachtige stem ook nog verhalen over een ex-vriendin.
Het album leverde vier hitsingles op. Een ervan, "This Love", leverde Maroon 5 een Best New Artist Moon Man op, op de MTV Video Music Awards in 2004; het stond tegelijk op nummer een in de top-40, op VH1 en op MTV; en het was het eerste officiële nummer dat een platina download was. De andere, "She Will Be Loved", werd genomineerd voor een Grammy voor Best Pop Performance by a Duo or Group With Vocal. De andere twee singles van Jane, "Harder to Breathe" en "Sunday Morning", bereikten respectievelijk de Billboard Top 20 en Top 40. De band werd ook genomineerd voor een Grammy voor Best New Artist, dat het ook won. Tussen de singles behield Maroon 5 die positie in 2004 tien weken lang en domineerde de hitlijsten voor Modern Adult Contemporary, Hot AC en Adult Top 40. Tot nu toe is Jane officieel viervoudig platina in de VS en heeft in meer dan 35 landen de gouden of platina status bereikt.
Maroon 5 is op tournee gegaan met verscheidene artiesten, van de Rolling Stones tot Stevie Wonder (aan het einde van Live 8 in Philadelphia). Ze hebben opgetreden in bijna elke tv-show met muzikale gasten, waaronder "Saturday Night Live", "The Late Show with David Letterman", "The Tonight Show with Jay Leno", "The Ellen DeGeneres Show", "Jimmy Kimmel Live", "The Today Show" en vele andere.
Na Acoustic (2004), een verzameling akoestische nummers, en Live - Friday, the 13th (2005), heeft Maroon 5 een tweede Grammy verdiend voor Best Pop Performance by a Duo or Group with Vocal voor de live opname uit 2006 van hun internationale hitsingle "This Love".
Maroon 5, dat ook bekend staat om hun aandacht voor het milieu, werd in 2006 geëerd op de Environmental Media Awards en heeft pas geleden beloofd tijd en energie te besteden aan Global Cool, een nieuw initiatief om de opwarming van de aarde tegen te gaan door een miljard mensen wereldwijd te motiveren om hun persoonlijke energiegebruik te verminderen. Bezoek voor meer informatie www.maroon5.com.
