Mandy Moore
Mandy Moore

"Het is nieuw voor me om zo betrokken te zijn bij een album," zegt Mandy Moore. "Ik ben nog nooit zo betrokken geweest als bij dit album." Moore spreekt trots over haar nieuwe album Wild Hope, dat ze heeft geschreven met Lori McKenna, The Weepies, Rachael Yamagata en een groot aantal andere veel geprezen singer-songwriters. Wild Hope is opgenomen in de Allaire Studios, geproduceerd door John Alagia, de man achter het John Mayers debuut-album Room for Squares uit 2001, en zal in de lente van 2007 worden uitgebracht door The Firm Music.

Aan de ene kant is het album van Moore een verzameling nummers samengesteld gedurende een lange periode, een project waaraan de artieste een overdonderende hoeveelheid energie, overtuiging, aandacht en liefde heeft geschonken, een album zoals ze wel vaker verschijnen op de immer voortdenderende markt van de popmuziek.

Voor de 22-jarige zangeres, geboren in New Hampshire en opgegroeid in Orlando, is dit album, en de manier waarop het is vervaardigd, echter iets totaal nieuws. Als ze erover praat, zijn haar woorden vervuld van trots, opluchting en verwondering. "De dingen die ik in het verleden heb gemaakt, hebben hun eigen tijd en plaats," zegt Moore als ze het heeft over de albums die zij heeft uitgebracht tussen 1999 en 2002, tijdens de laatste jaren van de tienerpop van de jaren '90. Tegenwoordig richt Moore zich alleen op muziek waarvan ze houdt en waarin ze gelooft.

Ze vertelt verder: "Tienerpop was een geweldig genre om mee te beginnen. Ik heb nergens spijt van, maar in die tijd kreeg ik gewoon nummers aangereikt die ik moest inzingen. Als je ouder wordt, verander je echter en daarmee verandert ook je muzieksmaak. Het was erg ontmoedigend dat die verandering in mij niet weerspiegelde in mijn muziek."

Een gevoel van onbegrip doorklinkt Moore's anders zo vrolijke stem. "Het was gewoon niet zoals het moest zijn."

De afgelopen twee jaar, tijdens het maken van haar nieuwe album, zorgde Mandy Moore ervoor dat het was zoals het volgens haar moest zijn. Dit was mogelijk dankzij haar huidige samenwerking met managementbedrijf The Firm en diens innovatieve nieuwe label, opgezet met EMI Music om de heersende regeling inzake royalty's zodanig aan te passen dat artiesten er meer van profiteren.

Moore begon erop aan te dringen in 2003 toen Coverage uitkwam, een uniek album waarop ze op haar eigen jeugdige, vleiende manier nummers zingt van grote songwriters uit de Anglo-Amerikaanse popgeschiedenis zoals Joni Mitchell en Joan Armatrading.

"Op Coverage liet ik voor het eerst zien wie ik echt was," zegt Moore. "Ik was gewoon verliefd op die muziek en wilde al die jongeren bereiken die nog niet wisten hoe geweldig Joe Jackson en Todd Rundgren waren." Moore was vastbesloten om voor haar nieuwe album, waarvoor ze ook samenwerkte met James Renald en Chantal Kreviazuk, zelf nummers te schrijven. Het werd een eis die ze aan zichzelf, en iedereen die meewerkte, stelde. "Ik was niet bereid om de koers van dit album te veranderen," zegt Moore. "Het betekende eenvoudigweg te veel voor me."

Het ambitieuze project begon vorm aan te nemen, net als haar carrière als filmactrice. Ze speelde onder meer in A Walk To Remember (2002), de veel geprezen film Saved (2005) en in American Dreamz (2006) van Paul Weitz en werkte samen met mensen als John Turturro, Michael Stipe, Susan Sarandon, Billy Crudup en vele anderen. Deze ervaringen gaven haar de moed om meer te doen met haar eigen ideeën over muziek.

"Het had allemaal te maken met m'n keuzes die ik maakte als actrice," zegt Moore. "Als actrice heb je controle over de rollen die je aanneemt. Als je niet in een actiefilm wilt spelen, dan hoeft dat niet. Als je geen naaktscènes wilt doen, dan hoeft dat niet. Je bekijkt alles per geval en per project. Dit ging voor mijn gevoel hand in hand met m'n muziek. Het kon toch niet dat ik een film maakte met Diane Keaton, Mia Farrow, Billy Crudup of Tom Wilkinson om vervolgens een album uit te brengen waarop mijn ware creatieve aard niet aanwezig was."

Voor Moore was dit reine logica. "Ik wilde samenwerken met Lori McKenna, Rachael Yamagata en The Weepies. Zo moest dit album zijn en daarom duurde het ook twee jaar om het te maken. Het was een erg interessant en dankbaar proces. Ik duizel er nog steeds van."

Op haar nieuwe album zingt Moore met hervonden frisheid, overtuiging en toon schitterende, heldere en gedetailleerde liedjes over hoe het voelt om, zoals zij het uitdrukt, "een jonge vrouw te zijn die probeert uit te vinden hoe het leven in elkaar steekt, wat haar plaats is in het grote geheel van dingen als liefde en relaties en hoe je omgaat met teleurstellingen." Moore schreef nummers als All Good Things en Looking Forward to Looking Back met The Weepies. Deze samenwerking koestert Moore op zowel persoonlijk als muzikaal niveau. Nummers zoals Most of Me schreef ze met McKenna, Ladies Choice met Yamagata en de adembenemende ballad Gardenia met Chantal Kreviazuk. Al deze mensen maken de muziek waarvan Moore zo houdt.

"Toen ik deze artiesten ontdekte, dacht ik bij elk van hen hetzelfde: waarom is dit geen enorm succes? Waarom is Rachael Yamagata niet op elk radiostation te horen? Waarom staan The Weepies niet in de top-10? En wat is er met de geweldige stem en verhalen van Lori McKenna? Ik vond hun werk zo toegankelijk, creatief en prachtig."

Het grootste verschil met haar eerdere werk is het feit dat de nummers die ze zingt op Wild Hope door haar zelf geschreven zijn. Mandy Moore spreekt met de waardering en ervaring van een oude professional over de kunst van het schrijven van liedjes: "Het is geweldig om een nummer af te hebben en te weten dat je iets moois hebt geschreven en dat het precies uitdrukt wat je wilt zeggen."

Het eerste nummer op het album is het treffende Extraordinary, geschreven met The Weepies. Het was het nummer dat Moore als laatste schreef. "Het is een krachtig statement," zegt ze. "Het is net zo gevoelig als de rest van de nummers op het album, maar er is moed voor nodig om zo'n nummer te schrijven zonder er verlegen van te worden. Ik ben verlegen en vaak in mezelf gekeerd, maar ik wil buitengewoon zijn. Elke dag."

Ga naar het archief van MSN In Concert

advertenties